هر کجا هست، سلامت دارش

به گزارش روابط عمومی حوزه هنری استان آذربایجان شرقی؛ داود خدایی با بیان این مطلب افزود: احمدحسین بهمن سال ۱۳۲۵در محله سرخاب تبریز دیده به جهان گشود و پس از طی دوره تحصیلات ابتدایی به دبیرستان لقمان رفت. سال اول دبیرستان بود که پدرش را شبانه دستگیر و به همراه سایر علما به "قزل قلعه" بردند.
انزابی در بخشی از خاطرات خود می گوید: «سیزدهم آذرماه ۱۳۴۲ بود و پدرم با لباس خانگی نشسته بود. چون هوا هم خیلی سرد بود مردم سر شب در خانه هایشان جمع شده بودند. ما هم داشتیم آماده می شدیم تا بخوابیم. حوالی ساعت ۱۰ کوبه در به صدا درآمد. نزدیک در، دالانچه‌ای داشتیم. همسایه‌مان دم در رفته و آن‌را باز کرده بودند. ماموران رویشان اسلحه کشیده و گفته بودند. خفه، صدایت در بیاید می‌کشیمت. یک‌لحظه حیاط پر شد از ماموران. حدود ده نفری می‌شدند. همه ترسیده بودیم و دل‌نگران انتظار حادثه‌ای را می‌کشیدیم. دو نفرشان داخل آمد و بدون اینکه اجازه بدهند پدر لباسی بپوشد یا لباس گرمی بردارد او را از خانه خارج کردند و شبانه با جیپ ارتش به تهران فرستادند.
شب را با ناراحتی به صبح رساندیم. نگران حال پدر بودیم. با اینکه دل و دماغ رفتن به مدرسه را نداشتیم ولی نمی‌توانستیم دستگیری پدر را هم مطرح کنیم. چون فضای نهادهای دولتی کلاً فرق می‌کرد. صبح با ناراحتی بدون اینکه بتوانیم، صبحانه بخوریم به مدرسه رفتیم. ناراحت و رنگ‌پریده روی نیمکت نشستم. دوستی داشتم به نام دادیزاده. متوجه ناراحتی‌ام شد و کتابم را از جلویم کشید و در گوشه‌اش نوشت: «هر کجا هست به سلامت دارش.» این تنها همدلی و همدردی بود که آن روز با من شد.»