‏"هوای نفس" اساس مشکلات امروز/ دعا زبان مشترک ابنای بشر است‏

رئیس دانشگاه ادیان و مذاهب قم با اشاره به اینکه دعا گوهر همه ادیان است و دین منهای دعا قابل تصور نیست، گفت: دعا مجالی برای سخن گفتن با خداوند بوده و مهمترین آموزه ادیان است و زبان مشترک همه ابنای بشر به شمار می‌رود.‏
حجت الاسلام ابوالحسن نواب رئیس دانشگاه ادیان و مذاهب قم در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به اینکه نیایش یعنی اتصال به مرکز ماورایی و ماورای انسان، اظهار داشت: نیایش یعنی اینکه انسان بتواند با منبع فرا دنیایی و فرا زمینی ارتباط برقرار کند در حقیقت دعا گوهر همه ادیان است و دین منهای دعا قابل تصور نیست. زیرا خداوند پایه همه ادیان را دعا و نیایش قرار داده و آن مجالی برای سخن گفتن با خداوند است.‏
دعا مجالی برای ارتباط انسان با خداوند است
وی با اشاره به اینکه در دین رابطه میان خدا و انسان یک طرفه نیست، بلکه به انسان نیز مجال داده شده تا با خداوند سخن گوید، تصریح کرد: دعا یادآور این مطلب است که گرچه انسان پایش در زمین است ولی دلش در آسمان است و روح انسان زمینی نیست مال خداوند است. ‏
دعا مهمترین آموزه ادیان ابراهیمی
حجت الاسلام نواب با تأکید بر اینکه در دعا همیشه انسان وضع موجود راضی نیست و به دنبال وضع مطلوب در آینده است، افزود: دعا در ادیان ابراهیمی از مهمترین آموزه های دینی است و کتاب زبور آل داوود در عهد عتیق فقط نیایش است. امام خمینی (ره) به صحیفه سجادیه زبور آل محمد نام نهاده است. ‏
دعا زبان مشترک همه ابنای بشر
وی با بیان اینکه دعا بخشی از معارف دینی و برای عامه مرم است، آن را زبان مشترک همه ابنای بشر خواند و یادآور شد: یکی از بزرگترین اندیشمندان غربی بحران بشر را بحران پوچی می داند؛ اینکه انسان صنعتی در عصر معاصر به پیچ و مهره تبدیل شده است، انسان جدید پوچ و بی معنا شده که فقط معنویت آن را از بین می برد. اگر هدف غایی انسان از بین برود به پوچی می رسد، به همین خاطر نیایش و دعا نقش ارزشمندی دارد و همه ادیان به آن توجه کرده اند. زیرا انسان در جستجوی آرامش و نشاط معنوی است و ادیان ابراهیمی به ویژه اسلام در تلاش هستند تا پایه ها و معنای مشترکی به زندگی بدهد و دعا مسیر مشترک پیروان ادیان است. ‏
عامل نجات انسان از آلودگیها دعا است
رئیس دانشگاه ادیان و مذاهب قم با بیان اینکه دعا انسان را از آلودگیها نجات می دهد، اساس همه مشکلات را هوای نفس خواند و تصریح کرد: زمانیکه انسان به خدا نزدیک شد، می فهمد که در عالم هیچ کاره است. انسانی که بداند کاره ای نیست منیت را کنار گذاشته و خود را اصلاح کند. ‏
وی در ادامه با اشاره به کاربردهای اجتماعی دعا، افزود: دعاهای مختلف در اجتماع اثر می گذارند، اینکه انسان بداند بنده است و از بندگی فراتر نرود، در رفتارهای خود با دیگران تأثیر بسیاری خواهد داشت. ‏