عکاسی آنی‎

عکاسی آنی‎ ‎‏

‎ترجمه:کریم متقی

‎                                             
                               

به طور کلی، اصطلاح اسنپ شات ( ‏Snapshot‏) به عکس هایی اطلاق‎ ‎می شود که توسط آماتورها، با دوربین های ساده،جهت ثبت اتفاقات ساده خانوادگی نظیر‎ ‎تعطیلات،عروسی و غیره، گرفته می شوند. عکس های آنی در اثر پیشرفت های تکنیکی نظیر‎ ‎تکنولوژی شاتر سرعت بالا(زمان حالت گرفتن در مقابل دوربین را پایین آورد،از اوایل‎ ‎دهه 1860) و پیشرفت رو به رشد فیلم های سریع تر و حساس تر، امکان پذیر شدند. عرضه‎ ‎دوربین سهل الاستفاده کداک ، در سال 1888 در ایالات متحده، عکاسی را در اختیار طیف‎ ‎وسیعی از عکاسان آنی قرار داد.‏
بسیاری از عکاسان حرفه ای این شیوه مستقیم و آنی‎ ‎را اتخاذ کردند، اما زیباشناسی آنیت و عکس های حالت داده شده، به طور سنتی،به عنوان‎ ‎شیوه هایی مخالف هم و ضد و نقیض محسوب می شدند.‌‌[به گفته لیزت مدل (‏Lizette Model‏)،«معصومیت، جوهره عکاسی آنی است»]. آنیت، ویژگی کاری بسیاری از عکاسان‎ ‎آماتور روشنفکر، نظیر ژاک – هنری لارتیگ ( ‏‎ Jaques-HenriLartigue‎‏) در اوایل قرن‎ ‎بیستم بود. اما در میان حرفه ای ها تا دهه 1920 جای خودش را باز نکرد، یعنی تا پس‎ ‎از ظهور دوربین های کوچکی نظیر لایکا که به راحتی پنهان می شد. در همان دوره، عکاسی‎ ‎آنی هم توسط فتو ژورنالیستها و هم عکاسان خیابان پذیرفته شد.‏
زیبایی شناسی‎ ‎عکاسی آنی، شکل های متفاوتی به خود گرفته است. یکی رویکرد درونی شخصیتی است که حتی‏‎ ‎توسط هنرمند ژرف اندیشی نظیر آلفرد استیگلیتز(‏Alfred Stieglitz‏) نیز پذیرفته شد،‎ ‎به ویژه در آثارش در دریاچه جورج، نیورک، حدود سال 1920 که پرتره های بی تأملی از‎ ‎خدمتکاران،دوستان وخانواده اش در حال شنا کردن یا دیگر فعالیتهای روزمره گرفت‎. ‎دیگری رویکرد محکم ثبت واقعیت است که مفهوم لحظه قطعی هنری کارتیه برسون(‏Henri Cartier Bersson‏) تجلی آن است.‏
زیبایی شناسی پیش بینی نشده عکاسی آنی، با نسل‎ ‎بیت (‏Beat Generation‏) دهه 1950 نیز مرتبط بود، آلن گینزبرگ(‏Allen Ginsberg‏‎) ‎شاعر و دنیس هاپر (‏Dennis Hopper‏) هنرپیشه نیز گاهگاهی به این شیوه عکاسی می‎ ‎کردند. منشأ این رویه را می توان در عکس های آنی بن شان (‏Ben Shahn‏) نقاش دنبال‎ ‎کرد که در دهه 1930 برای اداره محافظت از مزارع کار می کرد. عکاسی آنی بر عکاسان‎ ‎جدید خیابان نظیر ویلیام کلاین (‏William Klein‏) گری وینوگراند (‏Garry Winogrand‏) و دیگران اثر گذاشت. این نوع عکاسی بر روش شاعرانه تری از عکاسی شهری،‎ ‎در سنت عکاسی انسان گرا، نیز مؤثر بود. عکس های آنی همچنین به حالت های عکاسی‎ ‎اقراری و وقایع نگار اختصاص یافتند.، نظیر آثار لری کلارک ( ‏Larry Clark‏)، نن‎ ‎گلدین(‏Nan Goldin‏) و دیگران‎. ‎
‏