دلِ هنرمند انقلابی برای خدا می‌تپد

وقتی از هنر انقلاب سخن می‌گوییم، از دل‌های مؤمنینی حرف می‌زنیم که در عرصه‌های مختلف برای خدا می‌تپد و اکنون بعد از گذشت چهار دهه از آغاز انقلاب اسلامی، این سؤال ما را به خود می‌خواند که هنر انقلاب در کجای تاریخ خود قرار گرفته است؟ تا با تأمل در آن، به بازنگری در نسبت میان خود و آن بیاندیشیم و به عنوان هنرمند انقلابی برای تجدید عهدمان برخیزیم.

هنرمند، هم در قبال فرم و قالبِ هنرِ خودش و هم در قبال مضمون تعهّد دارد. کسی که قریحه هنری دارد، نباید به سطح پایین اکتفا کند. این یک تعهّد است. هنرمند باید دائم تلاش کرده و با تکیه بر باور و اعتقادش دست به خلق اثر بزند، هیچ‌گاه اثری خلق نکند که معنای آن را قبول نداشته باشد.

هنرِ یک هنرمند انقلابی هدفمند ساخته می‌شود، یعنی تنها هنر برای هنر نیست بلکه فهمی پشت آن اثر تولیدی وجود دارد. تفاوت هنرمند انقلابی با سایر هنرمندان در آثار هنری مبتنی بر آرمان‌ها انقلابی است. اگر چه امروز شاهد جنگ سخت نیستیم اما کشور ما با جنگ نرم دست و پنجه نرم می‌کند که هنرمند انقلابی نیز باید در این صحنه وارد شود. هنر انقلابی ارتباط مستقیم با درد و شادی مردم دارد و نمونه آثار طراحان و نقاشان انقلابی در طراحی پوسترها و نقاشی‌های دیواری بیانگر این ادعا هستند.

بنابراین، این هنر بیانگر زیبایی یک طبیعت خاص نیست و بیشتر مفهومی است بر اساس تفکر و آرمان‌های انقلابی. دغدغه‌ هنرمند انقلاب همان دغدغه‌های انقلاب است. هنرمند انقلاب نسبت به تمامی مسائل مردمی حساس است. مضامین هنری که متوجه عرصه حق و حقانیت بوده باشد همواره مورد توجه قرار گرفته است و همه آن‌ها را می‌توان در دایره هنر انقلاب لحاظ کرد.