???? سلسله گفتگوهای بررسی آسیب‌ها و فرصت‌های کرونا بر عملکرد حوزه هنری و هنرمندان استان اردبیل

با فراگیر شدن بحران کرونا و اعمال قرنطینه، متأسفانه اولین محدودیت‌های اعمال شده توسط ستاد ملی مبارزه با کرونا، گریبان‌گیر قشر هنرمندان کشور نیز شد و کلیه فعالیت‌های اجتماع محور، فعالیت‌های هنری در زمینه‌ تئاتر، نمایشگاه‌ها و کلاس‌های هنری، تولید و پخش فیلم و... به تعلیق در آمد.

در همین راستا هنرمندان زیادی طی ماه‌های اخیر، با محوریت و مدیریت حوزه هنری، اقدام به راه‌اندازی پویش‌های هنری در شبکه‌های اجتماعی کرده‌اند، از جمله جلسات شعرخوانی به صورت زنده در فضای مجازی، خلق و نشر آثار تجسمی مانند پوستر، کاریکاتور، اینفوگرافی، تولید و پخش نماهنگ، انیمیشن، فیلم‌های کوتاه و موشن گرافیک، اجرای قطعات موسیقی، برگزاری مسابقات عکس و... .

حوزه هنری استان اردبیل، طرح بررسی آسیب‌ها و فرصت‌های کرونا ویروس در عملکرد حوزه هنری و هنرمندان استان اردبیل را در دستور کار خود قرار داده و با هنرمندان بسیاری در این‌خصوص مصاحبه نموده است که در بخش دوم پای صحبت‌های «محمد سیمزاری» از هنرمندان شاعر، نویسنده، کارگردان تئاتر و مدیرکل فرهنگی و اجتماعی استانداری اردبیل نشسته‌ایم که مهم‌ترین بخشهای این گفتگو چنین است:

کرونا با تجمع و ارتباط مستقیم، مغایر است و کار نمایشی اساس‌اش در تجمع است. از بهمن‌ماه به بعد کارهای نمایشی خوابیده و کنسرت‌ها و نمایشگاه‌ها هنری و تجسمی را تحت‌الشعاع قرار داده است. برخی از کارها به فضای مجازی کشیده شد ولی همه هنرهایی که نیاز به ارتباط فیس تو فیس دارند تعطیل شده است.

معتقدم با توجه به اخباری که به گوش می رسد در سال 99 زندگی خودمان را با شرایط کرونایی وفق دهیم. باید راه‌کارهایی پیدا کنیم با ضد عفونی محیط، با رعایت پروتکل‌های بهداشتی تئاتر اجرا کنیم. شده یک در میان مردم در صندلی‌ها بنشینند به‌نظرم وضیعت اضطراری تا آخر سال ادامه داشته باشد. لذا کارهای تجمعی باید با مدیریت انجام یابد. از نظر هنری تئاترهای یک تا چهار نفری و سینما با افراد محدود و کنسرت‌ها نیز همچنین برگزار شود. 

من فکر می‌کنم در حوزه هنری مجبوریم در زمینه کارهای هنری به سمت فضای مجازی برویم کارهای تکراری بدون خلاقیت در این فضا جواب نمی‌دهد مسئولان فرهنگی یک کاری بکند، هنرمند بیشتر به کارش فکر می‌کند. جوانب اجتماعی را در نظر بگیرند به‌نظرم برنامه‌های هنری نیاز به رو در رو بودن دارد لذا باید پروتکل‌های بهداشتی رعایت شود.

آن‌طور که مقام معظم رهبری فرموده حضور ما باید در فضای مجازی بیشتر باشد. دوره کرونا با تمام مشکلاتی که داشت یک فرصت را ایجاد کرد که همه ما خواسته یا ناخواسته وارد فضای مجازی شدیم. دانش‌آموزان در سامانه شاد درس یاد می‌گیرند. اما هنرهای نمایشی نمی‌شود مجازی باشد ولی تئاتر صحنه‌ای می بایست با فضای مجازی آشتی کند. می‌تواند ارتباطات خود را با مخاطب قطع نکند چون نیاز تئاتر صحنه‌ای همان حضور مخاطب است.

تمهیدات بیشتردر دست دولت است. اینترنتِ راحت و رایگان بدهد. ادارات فرهنگی و هنری جشنوراه‌های مختلف برگزار کنند مثلا برای در خانه ماندن موانع را بردارد و برنامه هایی داشته باشد.

اینکه کل جامعه خواسته و ناخواسته به اجبار مجبور شدند در فضای مجازی باشند خود یک فرصت است. دوره کرونایی برای هرنهاد نمایشی که نیاز به حضور تماشاگر دارد یک تهدید بود چون در اینجا رابطه مهم است. برخی از هنرها نمی‌تواند بدون حضور مخاطب باشد. در کنار آن می‌توان در فضای مجازی با حفظ مخاطب به اشاعه بیشتر هنر نمایش اقدام کرد که همه با هنر تئاتر آشنا و افراد جدید نیز مجذوب این هنر شوند.

حوزه هنری، مطابق ظرفیت خود کار می‌کند با برگزاری جشنوراه‌های مجازی مثل قصه‌گویی، نقالی، تئاترهای یک نفره یا دو نفره، تئاترهای 3 دقیقه‌ای. نویسندگان باید فعال باشند نمایشنامه بنویسند. حوزه هنری باید با برگزاری این‌چنین برنامه‌ها  و جشنواره‌هایی کل نویسندگان و هنرمندان را  در دست خود بگیرد.

زیر ساخت‌ها باید امروز ایجاد شود چون کل جهان با این پدیده به طور ناگهانی مواجه شدند. بیشتر کارهای ما واکنشی است ولی عمل نیست در حالی‌که کار مهم کنش است. می‌توانیم با تکیه بر اصالت فرهنگی خودمان و با توجه به همین مطالب در طی زمان این زیرساخت‌ها را آماده کنیم.

به‌نظرم در ارتباط با واژه‌ها دقت کنیم. به جای استفاده از فاصله اجتماعی از فاصله فیزیکی استفاده کنیم چرا که از لحاظ فرهنگی بار منفی دارد. دیگر اینکه واقعا ما در دوره کرونا کارهای پژوهشی انجام دهیم و تبعات و آسیب‌ها را در تمام بخش‌های جامعه، شناسایی کنیم. ممکن است در این دوره‌ی کرونا؛ کودک‌آزاری، خستگی از کنار هم بودن و دیگر مشکلات به وجود آید پس باید برای حل آن برنامه‌های فرهنگی جامع برای دوره پساکرونا ارائه دهیم.