بعد از نجف به کرب و بلای تو می رسم

در این سوگواره ادبی شاعرانی چون استاد صمد قاسم پور، استاد محمد علی مجاهد، سید حسین متولیان، مرتضی طوسی، هادی قهرمانی و سهیلا باقریان به شعرخوانی پرداختند و در ادامه از شاعر پیشکسوت اهل بیت علیهم السلام، حجت الاسلام و المسلمین حاج شیخ عباس رسولی تجلیل به عمل آمد.

در ادامه نمونه ای از اشعار خوانده شده در این سوگواره آورده می شود:

پرسید کربلا و!؟دلم را به خون نشاند!

من تا به حال سوی تو دعوت نداشتم!

در پاسخش به حسرت یک عمر عاشقی

گفتم که تا بحال سعادت نداشتم

 

دلتنگ آسمان نجف بودم و دلم

مثل کبوتران حرم پر کشیده بود

دور از حرم بسمت حرم اشک ریختم

سهمی هم از تو جز غم و حسرت نداشتم

 

بعد از نجف به کرب و بلای تو می رسم

حال حرم همیشه برا گدا خوش است

ایرانی ام ولی نسبم می رسد به تو

من با کسی به غیر تو نسبت نداشتم

 

در آستان تو چه گدا و چه پادشاه

هریک به نوکری تو اینجا رسیده اند

من شاعرم که در همه ی زندگانی ام

کاری بغیر عرض ارادت نداشتم

 

یک سمت ماه و سمت دگر آفتاب عشق

یک سو حسین و سوی دگر سایه ی حسین

سمتی فرات و سمت دگر ناله ی عطش

با اینکه حال ذکر مصیبت نداشتم

ناگاه با تمام وجودم گریستم

چشمم به تل رسید و به زینب سلام کرد

من قبل ایستادن آن کوه روی تل

تعریف محکمی ز صلابت نداشتم

 

غرق خیال بودم و سرمست کربلا

من در حریم امن تو گم بودم و دلم

مانند یک کبوتر بی نام و بی نشان

اصلا به بام خانه ات عادت نداشتم

 

طفلی به چشمم آمد و دیدم که می گریست

گم کرده بود مادر خود را میان جمع

لرزیدم از نگاهش و قدری عجیب بود

حالی که در تمامی مدت نداشتم

 

طفلی که در میان جماعت اسیر بود

با حزن داد می زد و می گفت؛یاحسین

من یاد ظهر غارت و طفل برهنه پا

آقا ببخش قصد جسارت نداشتم!

 

اما نه گواشواره ی دختر کشیده شد

نه پا برهنه از سم اسبان فرار کرد

من هم که رو سیاه غلام در توام

اهلیتی به روضه غارت نداشتم

 

یک لحظه با صدای اذان آمدم بخود

من بودم و سوال و جوابی که سخت بود

مجری دوباره گفت نرفتید کربلا؟!

گفتم چرا!اگرچه لیاقت نداشتم!

« مرتضی طوسی»