با نقاشی هایمان گریه کردیم

به گزارش روابط عمومی حوزه هنری آذربایجان شرق، رحیم عظیمی هنرمندی است که بدون دست و با پا به هنرنمایی می‌پردازد.   وی که در سال ۸۱ در حادثه‌ای هر دو دستش را از دست داده، علاقه به نقاشی را جدی گرفته و با پایش اقدام به نقاشی کرده و از سال ۸۸ وارد هنرستان شده و در رشته‌ی نگارگری به فعالیت پرداخته است. عظیمی در ادامه وارد دانشگاه شده و در رشته‌ی نقاشی، ذوق هنری خود را آزموده است.  وی در خصوص ازدواجش هم شرایط خاص خودش را در نظر نگرفته و معتقد است: ما همه انسانیم و با دلمان زندگی می‌کنیم و فرق من با بقیه این است که من با پاهایم کارهایم را انجام می‌دهم و اصلا خودم را متفاوت با بقیه نمی‌بینم. عظیمی در خصوص شرکت در این نمایشگاه می‌گوید: ما در اینجا با نقاشی‌هایمان عزاداری می‌کنی. 
سهیلا جاهد همسر رحیم عظیمی هم که در این همایش با تابلوی خاکسپاری حضرت علی اصغر علیه‌السلام توسط امام حسین علیه‌السلام شرکت کرده معتقد است: من در همسرم نه‌تنها نقطه‌ضعفی نمی‌بینم بلکه نقطه‌قوت و توانمندی در او دیده‌ام و حتی ایشان به‌لحاظ فنی سرتر از من هستند.   وی ازدواج با رحیم عظیمی را یک نوع فداکاری نمی‌داند و معتقد است ممکن بود این اتفاق بعد از ازدواجمان برایش بیفتد یا حتی برای من چنین اتفاقی بیفتد و اینها نباید برای یک زوج مبنا باشد.